بیمه اتکایی چیست و چه مزایا و معایبی دارد؟

شرکتِ بیمه اتکایی یا بیمه مجدد، شرکتی است که شرکت‌های بیمهٔ دیگر را که خود از خسارت های محتمل مصون نیستند، بیمه می‌کند. طبق قوانین بیشتر کشورها، شرکت‌های "بیمه مستقیم" موظف به عقد قراردادهای بیمه اتکایی هستند تا منافع مشتریان محفوظ بمانند.

افراد و موسسات جان و مالِ خود را در برابر خسارت‌های احتمالی نزد شرکت‌های بیمه مستقیم، بیمه می‌کنند. این شرکت‌ها که افراد و اموال بسیاری را در سطحِ گسترده‌ای بیمه می‌نمایند به نوبه خود در مقابل خطرات سنگین یا انبوه تعهداتی قرار می‌گیرند که جبران خسارت‌های احتمالی آن‌ها خارج از توان مالی این شرکت‌هاست یا اساساً نگهداری این تعهدات فاقد توجیه فنی و اقتصادی است. بدین لحاظ شرکت‌های بیمه مستقیم نیز معمولاً بخشی از تعهدات بیمه‌ای مازاد بر ظرفیت مالی و فنی خود را مجدداً نزد شرکت یا شرکت‌های بیمه دیگر بیمه می‌نمایند. به زبان ساده این بیمه مجدد را که ابزاری برای توزیع ریسک در سطح شبکه‌های ملی و جهانی بیمه‌ای است بیمه اتکایی می‌نامند. به عبارت دیگر شرکت‌های بیمه اتکایی در مقابل دریافت قسمتی از حق بیمه‌های شرکت‌های بیمه مستقیم متعهد می‌شوند بخشی از خسارت های احتمالی مربوط به بیمه نامه یا بیمه نامه‌های صادره توسط شرکت بیمه طرف قرارداد را جبران کند

از اصول اولیه و مهم بیمه در کلیه رشته‌‌ها این است که ریسک بیمه شده تا جایی که ممکن است در سطح وسیعی پخش شود. پوشش اتکایی بیمه اتکایی به مفهوم توزیع جهانی ریسک است. این بیمه امکان پاسخگویی به خسارت هایی که در طول زمان اعتبار قرارداد به وقوع‌‌‌می ­پیوندد، را برای شرکت بیمه واگذارنده به وجود‌‌‌ می‌آورد؛

تا شرکت بیمه بتواند ریسک‌های یکسان را برای سهام خود جمع آوری کند، ولی اگر مجموع این ریسک‌‌ها مازاد بر ظرفیت نگهداری تشخیص داده شود، وجود قرارداد اتکایی کمک می­کند تا این شرکت تعادل مالی خود را حفظ کند؛ و به او اجازه‌‌‌می ­دهد تا سرویس بهتری به مشتریان خود ارائه کند، و خسارت‌های وارد شده را به موقع پرداخت نماید. بیمه‌گر اتکایی، بیمه‌گر واگذارنده را در مقابل زیان­های سنگین مالی که ممکن است با وقوع خسارت‌های بزرگ یا تعداد زیادی خسارت در ابعاد کوچک و متوسط که در یک زمان محدود وارد شوند، حمایت‌‌‌می کند. در حقیقت بیمه اتکایی عبارتست از:

«بیمۀ ریسکی که بیمه‌گر واگذارنده آن را بیمه کرده است.»

البته لازم است اشاره شود که از نظر حقوقی ارتباطی بین قرارداد بیمه ریسکی که بیمه گذار و بیمه‌گر منعقد‌‌‌می کنند با قرارداد بیمه ای که بیمه‌گر واگذارنده و بیمه‌گر اتکایی‌‌‌می بندند وجود ندارد و در واقع دو قرارداد جداگانه محسوب‌‌‌می شود.

به طور کلی قراردادهای اتکایی با قراردادهای سایر رشته‌‌های بیمه متفاوت است. طبق قوانین اکثر کشورها، شرکت­‌های «بیمه مستقیم» مجبور به عقد قرارداد‌های بیمه اتکایی هستند تا منافع مشتریان محفوظ بماند.